ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
บริการอิสระ · ไม่มีความเชื่อมโยงกับรัฐบาลไทยติดตามใบสมัคร

การอยู่เกินกำหนดในประเทศไทย: ค่าปรับ การแบน และวิธีแก้ไข (2026)

การอยู่เกินกำหนดในไทยเริ่มต้นที่วันละ 500 บาท และอาจจบลงด้วยการถูกแบนสิบปีประทับลงในประวัติของคุณ เมื่อระยะพำนักฟรีวีซ่าสั้นลงในปี 2026 นักเดินทางจำนวนมากขึ้นก็เผลอเลยวันกำหนดโดยไม่รู้ตัว นี่คือราคาที่แท้จริงของการอยู่เกินกำหนด ความแตกต่างระหว่างการเดินออกไปเองกับการถูกจับได้ และวิธีที่ถูกต้องในการแก้ไขเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว

ตรวจสอบแล้ว: 28 ตุลาคม 2569

  1. ค่าปรับ: วันละ 500 บาท สูงสุด 20,000 บาท

    ทุกวันที่เกินสิทธิ์พำนักของคุณมีค่าปรับ 500 บาท สูงสุดไม่เกิน 20,000 บาท (ซึ่งครบเมื่ออยู่เกิน 40 วัน) ชำระเป็นเงินสดที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองขาออก อยู่เกินหนึ่งหรือสองวันหมายถึงค่าปรับกับสายตาดุ ๆ ของเจ้าหน้าที่ ความเสียหายจริงเริ่มเมื่อการอยู่เกินยาวนานขึ้น — หรือเมื่อคุณถูกจับได้ก่อนไปถึงสนามบิน

  2. การแบน: จุดที่การอยู่เกินกำหนดแพงไปอีกหลายปี

    ออกนอกประเทศโดยสมัครใจ การแบนจะเรียงลำดับดังนี้: อยู่เกิน 90 วัน → แบน 1 ปี; เกิน 1 ปี → แบน 3 ปี; เกิน 3 ปี → แบน 5 ปี; เกิน 5 ปี → แบน 10 ปี แต่หากถูกจับกุมฐานอยู่เกินกำหนด จะถูกแบน 5 ปีแม้อยู่เกินเพียงระยะสั้น — และ 10 ปีหากเกินหนึ่งปี การออกโดยสมัครใจคือทางออกที่ถูกกว่าเสมอ

  3. ถูกจับได้ภายในประเทศคือคนละจักรวาล

    ผู้ที่อยู่เกินกำหนดที่ถูกพบที่จุดตรวจของตำรวจ การตรวจสอบโรงแรม หรือระหว่างการติดต่อกับตำรวจที่ไม่เกี่ยวข้องใดๆ จะถูกจับกุม กักตัวที่ศูนย์กักกันผู้เข้าเมือง นำตัวขึ้นศาล และถูกส่งกลับประเทศโดยต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเอง — พร้อมทั้งถูกปรับระดับการห้ามเข้าประเทศที่รุนแรงขึ้น อย่าคิดว่าไม่มีใครตรวจสอบ

  4. รู้วันของคุณ: ไม่ใช่วันในวีซ่า แต่คือวันในตราประทับ

    สิทธิ์พำนักของคุณคือสิ่งที่ตรวจคนเข้าเมืองบันทึกไว้ตอนเข้าประเทศ — ตราประทับในหนังสือเดินทาง หรือบันทึกอิเล็กทรอนิกส์หากใช้ประตูอัตโนมัติ ความสับสนเรื่องวันที่ของเที่ยวบินข้ามคืนและข้ออ้างว่า 'แอปบอกว่าได้ 30 วัน' ไม่ทำให้ตรวจคนเข้าเมืองใจอ่อน ตรวจสอบวันที่ตอนเข้าประเทศ ตั้งเตือนในโทรศัพท์สองครั้ง (ล่วงหน้าหนึ่งสัปดาห์และสองวัน) และนับใหม่ทุกครั้งหลังการขยายเวลา

  5. ใกล้จะอยู่เกินกำหนด? แก้ไขก่อนที่มันจะเริ่ม

    หากวันของคุณใกล้เข้ามา: การขยายเวลา 30 วันที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองแห่งใดก็ได้ (1,900 บาท) เสร็จภายในวันเดียวและเป็นเรื่องปกติ หากคุณเกินมาแล้วไม่กี่วัน: อย่าหลบซ่อน — ตรงไปสนามบินหรือสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองทันที จ่ายค่าปรับ แล้วออกไปอย่างสะอาด ทุกวันที่เพิ่มขึ้นทำให้ราคาสูงขึ้น และเพิ่มความเสี่ยงของฉากที่พวกเขาเจอคุณก่อน

  6. ประวัติอยู่เกินกำหนดส่งผลอย่างไรต่อทริปในอนาคต

    ค่าปรับและการแบนถูกบันทึกในระบบ และแม้การอยู่เกินที่จ่ายค่าปรับแล้วโดยไม่ถูกแบนก็ยังเป็นประวัติที่มองเห็นได้ — เตรียมพบคำถามเพิ่มเติมในการเข้าประเทศครั้งถัดไปและความไว้วางใจที่ลดลงในการตรวจขั้นที่สอง การยื่นขอวีซ่า (ทั้งไทยและที่อื่น — สถานทูตถามเรื่องการฝ่าฝืนกฎตรวจคนเข้าเมือง) กลายเป็นเรื่องที่ตอบยากขึ้น วันละ 500 บาทไม่เคยเป็นแค่ 500 บาท

  7. เช็กลิสต์แบบตรงไปตรงมา

    ถ่ายรูปตราประทับขาเข้าตั้งแต่วันแรก ใส่วันที่ต้องออกลงในปฏิทินพร้อมการแจ้งเตือน จองเที่ยวบินขากลับให้อยู่ภายในช่วงเวลาที่ได้รับอนุญาต ไม่ใช่วันสุดท้ายพอดี หากแผนยืดออกไป ให้ขยายเวลาแต่เนิ่น ๆ ที่ 1,900 บาท — การขยายเวลาถูกกว่าค่าปรับเสมอ และถูกกว่าการถูกแบนอย่างเทียบกันไม่ได้

ค่าใช้จ่ายทั้งหมด รวมไว้ในที่เดียว

อยู่เกินค่าปรับหากคุณออกไปโดยสมัครใจหากคุณถูกจับได้ก่อน
1 ถึง 40 วันวันละ 500 บาทค่าปรับ แล้วก็สายตาดุ ๆจับกุม ควบคุมตัว แบน 5 ปี
เกิน 40 วัน20,000 บาท (เพดานสูงสุด)ค่าปรับเต็มเพดานจับกุม ควบคุมตัว แบน 5 ปี
เกิน 90 วัน20,000 บาทแบน 1 ปีแบน 5 ปี
เกิน 1 ปี20,000 บาทแบน 3 ปีแบน 10 ปี
เกิน 3 ปี20,000 บาทแบน 5 ปีแบน 10 ปี
เกิน 5 ปี20,000 บาทแบน 10 ปีแบน 10 ปี

นี่คือมาตรการที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองไทยได้นำมาใช้ตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม 2559 ตามที่สถานทูตไทยได้ประกาศไว้ หากอ่านสองคอลัมน์สุดท้ายร่วมกัน จะเห็นบทเรียนที่ชัดเจนว่า: สำหรับจำนวนวันที่เท่ากัน การถูกจับอยู่ในประเทศแทนที่จะไปรายงานตัวที่จุดออกประเทศ จะทำให้โทษปรับเปลี่ยนเป็นการห้ามเข้าประเทศเป็นระยะเวลา 5 ปี

ทำไมค่าปรับจึงเป็นเรื่องเล็กที่สุด

500 บาทเป็นแค่เศษเงินในงบเที่ยวพักผ่อน และนั่นแหละคือเหตุผลที่คนประเมินเรื่องทั้งหมดต่ำเกินไป ต้นทุนที่สำคัญจริงคือต้นทุนที่ไม่มีป้ายราคาติดไว้

ประวัติ ค่าปรับและการแบนถูกบันทึกลงระบบ แม้การอยู่เกินที่จ่ายค่าปรับแล้วและไม่ถูกแบนก็ยังเป็นประวัติที่มองเห็นได้ และมันเปลี่ยนบรรยากาศการเข้าประเทศครั้งถัดไป — คำถามมากขึ้น ความไว้วางใจน้อยลง โอกาสถูกเรียกตรวจขั้นที่สองสูงขึ้น

แบบฟอร์มของประเทศอื่น ใบสมัครวีซ่าของประเทศอื่นถามเป็นปกติว่าคุณเคยฝ่าฝืนกฎหมายตรวจคนเข้าเมืองของประเทศใดหรือไม่ คำตอบตามความจริงคือย่อหน้าที่คุณต้องเขียนซ้ำไปอีกหลายปี ส่วนคำตอบที่ไม่จริงจะกลายเป็นปัญหาที่ใหญ่กว่ามากหากมันถูกเปิดออกมา

ตัวขั้นตอนขาออกเอง การอยู่เกินกำหนดต้องเคลียร์ที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองขาออก ด้วยเงินสด ที่เคาน์เตอร์ ขณะที่เที่ยวบินของคุณกำลังเรียกขึ้นเครื่อง นักเดินทางค้นพบอยู่บ่อย ๆ ว่าแถวคอยยาวกว่าเวลาเผื่อที่ตัวเองกันไว้

คำนวณวันจริงของคุณ

ความสับสนเฉพาะสามข้อคือที่มาของการอยู่เกินกำหนดโดยไม่ตั้งใจเกือบทั้งหมด

วันที่คุณลงเครื่องคือวันที่หนึ่ง ลงเครื่องวันที่ 4 มีนาคมพร้อมสิทธิ์ 30 วัน วันสุดท้ายที่อยู่ได้คือ 2 เมษายน ไม่ใช่ 3 เมษายน

ตราประทับชนะกฎ ไม่ว่าตารางไหนจะบอกอะไร — รวมถึงตารางของเรา — สิ่งที่มีผลบังคับคือวันที่ตรวจคนเข้าเมืองเขียนไว้ตอนคุณเข้าประเทศ ผู้ที่เข้าผ่านประตูอัตโนมัติจะมีบันทึกอิเล็กทรอนิกส์แทนตราหมึก ให้ตรวจสอบที่เครื่องหรือที่เคาน์เตอร์ อย่าเดาเอาเอง

การขยายเวลาเลื่อนวัน ไม่ใช่เพิ่มยอดนับ การขยายเวลาเริ่มนับจากวันที่สิทธิ์พำนักปัจจุบันของคุณหมดอายุ ดังนั้นตราประทับใหม่คือสิ่งที่มีผล ส่วนอันเก่าหมดความหมายไปแล้ว

ถ่ายรูปตราประทับตั้งแต่วันแรก ใส่วันที่ต้องออกลงในโทรศัพท์พร้อมตั้งปลุกสองครั้ง ครั้งหนึ่งล่วงหน้าหนึ่งสัปดาห์ อีกครั้งล่วงหน้าสองวัน ใช้เวลาแค่นาทีเดียว และนั่นคือทางแก้ทั้งหมด

เกินมาแล้ว: วันนี้ต้องทำอะไร

สัญชาตญาณบอกให้หลบแล้วภาวนาว่าจะรอด นั่นคือสัญชาตญาณที่ผิด และทุกวันที่ผ่านไปทำให้มันแย่ลง

  1. อย่ารอตั๋วเครื่องบินที่ถูกกว่า ทุกวันที่เพิ่มขึ้นคืออีก 500 บาท และอีกหนึ่งขั้นบนบันไดการแบน
  2. ไปที่สนามบิน หรือไปที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง การเดินไปแสดงตัวเองคือสิ่งที่ทำให้เรื่องนี้เป็นค่าปรับ ไม่ใช่การจับกุม
  3. พกเงินสดไปด้วย ค่าปรับจ่ายเป็นเงินบาท ที่เคาน์เตอร์
  4. อย่าคิดแอบข้ามด่านทางบกเงียบ ๆ ด่านทางบกคือที่ที่ผู้อยู่เกินกำหนดถูกจับได้ และการถูกจับได้คือเวอร์ชันที่แพง

หากคุณเกินมาไม่กี่วัน นี่คือความยุ่งยากที่มีราคากำกับไว้ หากคุณเกินมาหลายเดือน ควรปรึกษาทนายความไทยก่อนจะขยับตัว เพราะความต่างระหว่างการออกโดยสมัครใจกับการถูกจับกุมนั้นวัดกันเป็นปี

ใกล้จะเกิน: ทางแก้ราคาถูก

ทุกอย่างข้างต้นหลีกเลี่ยงได้ด้วยเงิน 1,900 บาท และตัวการขยายเวลาเองก็เป็นแค่เช้าวันธรรมดาวันหนึ่ง การขยายเวลามาตรฐานเพิ่ม 30 วันให้กับการพำนักแบบยกเว้นวีซ่า ทำเสร็จภายในวันเดียวที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองแห่งใดก็ได้ และเป็นเรื่องปกติ

การเปรียบเทียบไม่ได้สูสีกันเลย:

การขยายเวลาอยู่เกิน 30 วัน
ค่าใช้จ่าย1,900 บาท15,000 บาท
ประวัติไม่มีติดตัวถาวร
ความยุ่งยากเช้าหนึ่งเช้าในแถวคอยบทสนทนาที่ด่านขาออก

ทำในสัปดาห์สุดท้ายของการพำนัก ไม่ใช่วันสุดท้าย สำนักงานที่ปิดเวลา 16:30 น. ในบ่ายวันที่สิทธิ์พำนักของคุณหมดอายุ คือเวลาปิดทำการที่แพงที่สุดในประเทศไทย

สถานการณ์ที่คนคิดว่าเป็นข้อยกเว้น

เที่ยวบินถูกยกเลิก การขยายเวลาด้วยเหตุสุดวิสัยมีอยู่จริงตามดุลยพินิจของสำนักงาน — แต่คุณต้องไปยื่นเรื่องขอเอง ก่อนถึงวันหมดอายุ พร้อมหลักฐาน อีเมลจากสายการบินไม่ได้ขยายอะไรให้ด้วยตัวมันเอง

เจ็บป่วย การขยายเวลาด้วยเหตุผลทางการแพทย์มีอยู่จริง โดยใช้จดหมายจากโรงพยาบาลไทย กฎเดียวกัน: ยื่นก่อนหมดอายุ

'ที่ด่านเขาบอกว่าไม่เป็นไร' การรับปากด้วยวาจาไม่ใช่สิทธิ์พำนัก ตราประทับต่างหากที่ใช่

การอยู่เกินกำหนดของเด็ก เด็กสะสมวันเหมือนผู้ใหญ่ทุกประการ ครอบครัวที่อยู่เกินหนึ่งสัปดาห์จ่ายค่าปรับเป็นรายคน

การขยายเวลาคือวาล์วระบายแรงกด — คู่มือการขยายเวลาแบบทีละขั้นตอน แสดงให้เห็นว่ากระบวนการ 1,900 บาททำงานอย่างไร

แหล่งข้อมูลที่ตรวจสอบ

เริ่มทริปหน้าอย่างสะอาดหมดจด

ทุกการเข้าประเทศครั้งใหม่ต้องมี TDAC ภายใน 72 ชั่วโมงก่อนเดินทางถึง เรายื่นให้ถูกต้อง — จับคู่กับหนังสือเดินทางของคุณ QR โค้ดทางอีเมล ไม่ทิ้งปมค้างคาใด ๆ

คู่มือที่เกี่ยวข้อง