Jak wypełnić TDAC, pole po polu (2026)

Przygotuj wszystkie paszporty, datę przyjazdu do kraju, ostateczne szczegóły dotyczące transportu, pełny adres w Tajlandii na pierwszą noc, historię ostatnich podróży oraz działający adres e-mail. Oficjalny portal obsługuje zgłoszenia indywidualne oraz grupowe dla maksymalnie 10 podróżnych, jednak każdy podróżny otrzymuje indywidualny numer TDAC.

Przed wysłaniem sprawdź dane każdego podróżnego na ekranie podglądu. Po wysłaniu dopuszczalne dane można zmienić za pomocą opcji Zaktualizuj kartę przyjazdu; imię i nazwisko, numer paszportu, obywatelstwo oraz data urodzenia wymagają złożenia nowego, poprawnego zgłoszenia. Zobacz oficjalną instrukcję obsługi karty TDAC i często zadawane pytania.

Niemal każda karta, której nie da się odnaleźć przy okienku, przepada z jednego powodu: wpisane dane nie zgadzają się z tym, co jest w paszporcie. Rozwiązaniem jest przestać czytać ładną część strony z danymi i przeczytać strefę odczytu maszynowego — dwie dolne linie wielkich liter i daszków. To ją czyta skaner, więc to ta wersja twojej tożsamości musi się zgadzać.

Przykładowa pierwsza linia wygląda tak:

P<GBRSMITH<<JOHN<MICHAEL<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

Czyta się to jako: rodzaj dokumentu P, kraj wydania GBR, nazwisko SMITH, potem podwójny daszek i imiona JOHN MICHAEL rozdzielone pojedynczymi daszkami. Daszki to wypełnienie — wpisuj spacje albo nic, nigdy sam znak.

Wynikają z tego trzy zasady, które rozstrzygają większość pytań o imiona i nazwiska:

System przyjmuje kartę wyłącznie w ciągu 72 godzin przed przylotem. Ani chwili wcześniej — a bycie przezornym nie jest tu zaletą, bo po prostu nie jest możliwe. Oto harmonogram, który działa:

Termin ten jest liczony od momentu przybycia do Tajlandii, a nie od wyjazdu. Jeśli wylatujesz z Sydney w piątek wieczorem, a lądujesz w sobotę rano, oznacza to, że możesz złożyć kartę już od środy.

Tu myli się najwięcej osób, a prawie nikt o tym nie wspomina. 72 godziny liczy się wstecz od twojej planowej godziny przylotu do Tajlandii, w czasie indochińskim (UTC+7) — nie od wylotu i nie w twojej strefie czasowej. Im dalej na zachód mieszkasz, tym większa różnica.

Załóżmy, że lądujesz w Bangkoku we wtorek o 06:00. Okno otwiera się w sobotę o 06:00 czasu Bangkoku. Tam, gdzie jesteś, ta chwila to:

W praktyce: przelicz godzinę lądowania na czas Bangkoku, odejmij trzy doby i ustaw przypomnienie na ten moment. Liczenie „trzy dni wcześniej" według własnego kalendarza potrafi się rozminąć o kilka godzin w obie strony.

Tę tabelę warto przeczytać dwa razy. Po lewej to, co wpisałeś; po prawej to, co dzieje się przy okienku w Bangkoku.

Abstrakcyjnym radom łatwo przytaknąć, trudniej je zastosować. Oto więc cała karta, wypełniona za zmyśloną podróżną, z uzasadnieniem obok każdej odpowiedzi.

Nasza podróżna: Maria de la Cruz Santos, paszport hiszpański, nocny lot z Madrytu do Bangkoku 14 marca, lądowanie 15 marca, trzy noce w hotelu w Bangkoku, potem dalej do Chiang Mai, przesiadka w Dosze.

Z tej tabeli warto wyciągnąć trzy rzeczy.

Chiang Mai nigdzie się nie pojawia. Formularz pyta, gdzie śpisz pierwszej nocy. Reszta trasy nie jest jego sprawą, a wpisywanie jej z własnej woli tworzy rozbieżności do tłumaczenia później.

Katar się pojawia. Pytanie o czternaście dni to pytanie z przesiewu sanitarnego, a przesiadka, na której przeszedłeś kontrolę graniczną, się liczy. Przesiadka spędzona w całości w strefie tranzytowej — nie.

Drugie imię się pojawia. Nigdy w życiu nie napisała nigdzie „Santos". Strefa odczytu maszynowego w jej paszporcie je zawiera, więc karta też.

Rodziny. Jedna karta na osobę. Dorośli wypełniają swoją, rodzic wypełnia kartę dziecka, także noworodka. Jedno zgłoszenie może objąć do 10 podróżnych, więc całe gospodarstwo domowe da się załatwić za jednym posiedzeniem — ale powstaje z niego jedna karta na osobę, nigdy jedna karta na rodzinę.

Tranzyt. Jeśli lądujesz w Tajlandii i przechodzisz tajską kontrolę graniczną — choćby po to, by odebrać i ponownie nadać bagaż — potrzebujesz karty. Jeśli zostajesz w strefie tranzytowej na jednym bilecie i kontroli nie przechodzisz, nie potrzebujesz. Przy realnej wątpliwości złóż: niewykorzystana karta nic nie kosztuje.

Przyjazd drogą lądową i morską. To wymóg wjazdu, nie lotniska. Przekraczając granicę z Malezji w Sadao, z Laosu przez Most Przyjaźni albo przypływając promem, też jej potrzebujesz. Nie ma numeru lotu, więc w polu transportu podaj przejście graniczne lub nazwę jednostki.

Podwójne obywatelstwo. Użyj paszportu, który rzeczywiście podasz tajskiemu funkcjonariuszowi, i trzymaj się go — ten sam dokument dla linii lotniczej, karty i kontroli. Mieszanie dwóch paszportów w tych trzech miejscach to najkrótsza droga do długiej rozmowy.

Podróże rezerwowane z dużym wyprzedzeniem. Rezerwuj teraz, kartę złóż w oknie. A jeśli trzeciego dnia zmienisz hotel, formularz i tak chce tylko pierwszą noc.

Zasada brzmi: jedna karta na osobę — i każdy jej skutek kogoś zaskakuje.

Co naprawdę idzie źle. Nie sama zasada, którą ludzie szybko przyjmują. Sesja. Tryb grupowy jest obsługiwany, ale trzyma dane wszystkich w jednym niezapisanym formularzu, więc wygaśnięcie sesji przy czwartym podróżnym zabiera ze sobą podróżnych od pierwszego do trzeciego. Miej wszystkie paszporty przed sobą, zanim zaczniesz, a jeśli sesja padnie dwa razy, złóż za każdą osobę osobne zgłoszenie — wynik jest identyczny.

Zanim zaczniesz składać za rodzinę, wypisz dane każdego podróżnego tam, skąd da się je przepisać: nazwisko i imiona dokładnie tak, jak ma je strefa odczytu maszynowego, numer paszportu, data urodzenia, obywatelstwo. Sześć osób to sześć kompletów danych, a robienie tego z sześciu paszportów na kolanach to moment, w którym przestawia się cyfrę.

Jak nosić sześć kodów. Jedna wydrukowana kartka na rodzinę, każdy kod podpisany imieniem, przy tym dorosłym, który niesie paszporty — plus każdy kod zapisany w telefonie. Karty dzieci należą do rodzica, nie do telefonu dziecka.

Pieniądze. Rządowy portal nie pobiera opłat od nikogo, w żadnym wieku. Płatne serwisy liczą od podróżnego i właśnie tam koszty rodziny się mnożą — co warto dokładnie sprawdzić przed startem, bo część serwisów (nasz też) liczy mniej za każdą kolejną osobę, a część nie.

Pobierz dokument TDAC i kod QR, gdy tylko pojawi się potwierdzenie. Oficjalny system wysyła je również na podany adres e-mail, a dokument można pokazać na telefonie lub wydrukować jako kopię zapasową.

Jeśli coś jest nie tak, przed podróżą skorzystaj z opcji Zaktualizuj kartę przyjazdu w polach, na które pozwala portal. Pełne imię i nazwisko, numer paszportu, obywatelstwo oraz data urodzenia są pola o ograniczonej edycji; jeśli któreś z nich jest błędne, prześlij nowy, poprawiony formularz. Uwzględniane jest ostatnie prawidłowe zgłoszenie. Sposoby wprowadzania poprawek i pobierania dokumentów opisano w oficjalnym FAQ dotyczącym TDAC.

Portal rządowy jest bezpłatny i dzięki prostym instrukcjom doskonale się sprawdza. Ustaw przypomnienie na 3 dni przed datą lądowania, przygotuj dokumenty wymienione powyżej i zarezerwuj sobie piętnaście minut bez pośpiechu.

W ramach pomocy przy wypełnianiu otrzymujesz trzy konkretne korzyści, które warto wymienić precyzyjnie, a nie ogólnikowo: ktoś sprawdza pola, w których najczęściej pojawiają się błędy, przed wysłaniem formularza; karta trafia do systemu w wyznaczonym terminie, bez konieczności pamiętania o tym przez Ciebie; a pytania są zadawane w Twoim własnym języku. Podróżując samotnie z prostym paszportem i rezerwacją hotelową, możesz nie potrzebować żadnej z tych rzeczy. W przypadku składania wniosku dla pięcioosobowej rodziny, pochodzącej z kraju, którego alfabet nie jest łaciński, na trzy dni przed wylotem, sytuacja wygląda zupełnie inaczej.

Chcesz zobaczyć, gdzie mylą się inni podróżni? Przeczytaj 10 najczęstszych błędów w TDAC zanim klikniesz wyślij.